Plaatselijke roodheid
duidt altijd op pathologie. Het kan gaan om een ontsteking, een infectie of teveel druk op de huid.
Enkel bij het laatste kan de voetverzorg(st)er een oplossing bieden.

Het kan ook gaan om een slijmbeursontsteking op het kopje van het middenvoetsbeentje van digit 1. Een ontsteking doet zich ook al eens voor op het hoogste punt van een klauw- of hamerteen. In deze gevallen zal ook de arts moeten ingeschakeld worden. Als voetverzorg(st)er zullen we alvast hulp bieden door de plek drukvrij te leggen.

Uitzonderlijke bleekheid
Deze bleekheid gaat gepaard met een lage temperatuur in vergelijking met de rest van de voet.
Een bleke huid die koud aanvoelt moet altijd door een arts onderzocht worden.

Plotse blauwe verkleuring
Niet normaal is een plotselinge blauwe verkleuring van tenen, terwijl er geen sprake is van extreme koude en/of een trauma. Deze verkleuring kan te maken hebben met een te hoof cholesterolgehalte in het bloed, gecombineerd met een ernstige nieraandoening.
Doordat zich cholesterolkristallen in het bloed vormen, ontstaat een soort embolie.
Deze sluit de bloedtoevoer naar de tenen langzaam af, wat een zichtbaar blauwe verkleuring geeft. Deze verkleuring is overigens pijnloos. Men moet hier snel ingrijpen met cholesterolverlagende medicatie, om gangreen van de tenen te voorkomen.

Onbegrepen blauwzwarte verkleuring
Een zwarte huid, gangreen of necrose genoemd, duidt op het afsterven van weefsel. Het kan ook gaan om een wonde waarin zich zwart weefsel bevindt.
Bij diabetes patiënten met vaatproblemen, komt het voor dat door atherosclerose (een ophoping van vooral vettige stoffen)een bloedvat in het onderbeen steeds meer dichtslibt. Door turbulentie in de bloedstroom langs de opstopping, kan een klein stukje van de vetophoping losraken. Zo’n losgeraakte verophoping wordt een embolie genoemd. De embolie kan vervolgens vastlopen in een kleiner bloedvat, bijvoorbeeld de kleine slagader naar een teentje. Daardoor wordt de bloedstroom naar dat teentje geheel afgesloten. Door de geblokkeerde bloedstroom kan zuurstof en voeding de teen niet meer bereiken. Binnen enkele uren kan een afstervend teenje ontsaan. Het weefsel van deze teen wordt perkamentachtig van structuur, wat ‘droog gangreen’ wordt genoemd. De patiënt zal geen pijn voelen en het teentje valt er uiteindelijk vanzelf af.